Oren strekken: omhoog, opzij, omlaag

Pak de rand van de oorschelp met je vingertoppen, zonder nagels. De trek is geleidelijk en neemt toe, met aan het eind een seconde vasthouden. Werk de richtingen om de beurt en symmetrisch af: beide handen werken tegelijk, zodat de spanning niet scheeftrekt.

Scherpe rukken in plaats van langzame trek – zo rek je alleen de huid van je oorlel, niet de fascie. Werken met oorbellen in is een direct risico op letsel. En sla geen richtingen over: omlaag trekken is net zo belangrijk als omhoog, ook al voelt het minder spectaculair.

De oorschelp is met banden vastgemaakt aan het slaapbeen en via de oorspieren verbonden met de temporopariëtale fascie. Door haar in verschillende richtingen te strekken, zet je tractie op de bindweefsellagen rond de slaapspier en vergroot je de beweeglijkheid van de glijvlakken. Daarnaast activeer je de lymfevaten naar de pre-auriculaire en retro-auriculaire klieren – de dichtstbijzijnde verzamelpunten voor het bovenste derde van het gezicht.

Dit is het vervolg op de warming-up, maar met een ander effect: je warmt niet op, je rekt. Omhoog strekken trekt je slaap merkbaar op, omlaag strekken maakt de zone achter de kaakhoek vrij. Veel mensen voelen voor het eerst hoe „vastgeplakt” de huid aan de zijkant van hun hoofd zit.

Je eigen gevoel bepaalt de dosering: je trekt precies zo ver als prettig is. Fout doen is lastig, het effect voel je meteen, en het kost een halve minuut.

Een halve minuut – en je slapen laten los zoals ze in maanden niet hebben losgelaten. Dat is het gevoel waarvoor je morgen graag weer terugkomt.