Τέντωμα των αυτιών: πάνω, στα πλάγια, κάτω

Η λαβή είναι στην άκρη του πτερυγίου με τις ρώγες των δαχτύλων, χωρίς νύχια. Η έλξη είναι ομαλή, κλιμακωτή, και στο τέλος — κράτημα για ένα δευτερόλεπτο. Οι κατευθύνσεις δουλεύονται με τη σειρά και συμμετρικά: και τα δύο χέρια δουλεύουν ταυτόχρονα, για να μη στραβώσει ο τόνος.

Απότομα τινάγματα αντί για αργή έλξη — έτσι τεντώνεται μόνο το δέρμα του λοβού, όχι η περιτονία. Η δουλειά με σκουλαρίκια είναι άμεσος κίνδυνος τραυματισμού. Και μην πηδάτε κατευθύνσεις: το τράβηγμα προς τα κάτω είναι εξίσου σημαντικό με αυτό προς τα πάνω, παρόλο που νιώθεται λιγότερο εντυπωσιακό.

Το πτερύγιο του αυτιού στερεώνεται με συνδέσμους στο κροταφικό οστό και μέσω των ωτιαίων μυών συνδέεται με την κροταφοβρεγματική περιτονία. Τεντώνοντάς το σε διαφορετικά διανύσματα, δημιουργείτε έλξη στα στρώματα συνδετικού ιστού που περιβάλλουν τον κροταφίτη μυ και αυξάνετε την κινητικότητα των ολισθαινουσών επιφανειών. Επιπλέον ενεργοποιούνται τα λεμφαγγεία που οδηγούν στους προωτιαίους και οπισθωτιαίους λεμφαδένες — τους πλησιέστερους συλλέκτες για το άνω τρίτο του προσώπου.

Είναι η συνέχεια του ζεστάματος, αλλά με άλλο αποτέλεσμα: δεν ζεσταίνετε, αλλά τεντώνετε. Το τέντωμα προς τα πάνω ανασηκώνει αισθητά τον κρόταφο, το τέντωμα προς τα κάτω απελευθερώνει τη ζώνη πίσω από τη γωνία της γνάθου. Πολλοί νιώθουν για πρώτη φορά πόσο «κολλημένο» είναι το δέρμα στο πλάι του κεφαλιού.

Τη δοσολογία την ορίζουν οι δικές σας αισθήσεις: τραβάτε ακριβώς όσο είναι ευχάριστο. Είναι δύσκολο να κάνετε λάθος, το αποτέλεσμα νιώθεται αμέσως, και ο χρόνος που απαιτείται είναι μισό λεπτό.

Μισό λεπτό — και η κροταφική ζώνη χαλαρώνει όπως δεν είχε χαλαρώσει εδώ και μήνες. Αυτή είναι η αίσθηση για την οποία θα θέλετε να επιστρέψετε στην πρακτική αύριο.