گرم کردن گوش‌ها: چرخاندن لالهٔ گوش با کف دست

کف دست کاملاً روی لاله می‌نشیند، حرکت از شانه است نه از مچ. دایره پهن و آهسته است، گوش همراه پوست دورش می‌چرخد. اول یک دور کامل به جلو، بعد دقیقاً همان‌قدر به عقب.

گوش را با کف دست سر جایش مالش ندهید — باید واقعاً همراه پوست اطرافش بچرخد. با گوشواره تمرین نکنید: گیر می‌کند و نرمهٔ گوش پاره می‌شود. و سرعت را بالا نبرید — دایره‌های تند به‌جای گرم کردن، اصطکاک ایجاد می‌کنند.

دور لاله، عضلات ابتدایی گوش قرار دارند — قدامی، فوقانی و خلفی — که در سیستم عضلانی-آپونوروتیک سطحی سر بافته شده‌اند. از طریق آن‌ها کشش به فاسیای گیجگاهی و galea aponeurotica منتقل می‌شود. علاوه‌براین، پوست گوش توسط عصب بزرگ گوشی و عصب گوشی-گیجگاهی و نیز شاخهٔ گوشی عصب واگ عصب‌دهی می‌شود: تحریک مکانیکی پاسخ پاراسمپاتیک روشنی می‌دهد — ضربان آرام می‌شود و تونوس عضلات صورت پایین می‌آید.

گوش‌ها کم‌ارزش‌گذاری‌شده‌ترین ناحیه‌اند. در ده ثانیه دمای کل سطح جانبی سر را بالا می‌برید و پاسخ رفلکسی راه می‌اندازید که مثل موج گرما در گونه‌ها حس می‌شود. این سریع‌ترین راه «روشن کردن» صورت قبل از شروع کار است.

اینجا چیزی برای خراب کردن نیست: نه پوست نازکی هست، نه خطر کشیدگی چیز مهمی، نه به آینه نیاز دارید نه به محصولی. نه ثانیه — و تمرین انجام شده.

ده ثانیه — و صورت بیدار می‌شود. با همین حرکت شروع کنید و کل بلوک در سطح دیگری از احساس پیش می‌رود.